น่าแปลกใจไหมครับที่ปัญหาของคนเราคล้ายๆ กัน . ถ้าเป็นหนังก็พล็อตเดิม .แต่เปลี่ยนผู้แสดง เครื่องแต่งกาย สถานที่แค่นั้น . เอาแค่เรื่องคนรักจากไปก็พอ . นี่ก็เป็นพล็อตที่ทุกคนต้องเจอ . เหมือนโรคอีสุกอีใส. จะช้าจะเร็วก็ต้องผุดขึ้นมาให้เจ็บช้ำ . คงจะเช่นนี้ ตราบที่โลกยังได้รับความร้อนจากแสงอาทิตย์ . ความทุกข์เหมือนแสงแดดที่แผดเผา . และเราก็ไม่สามารถอยู่ในร่มเงาได้ตลอดเวลา . บางวันแดดเบา . บางวันแดดแรง . ยามที่กิเลสดึงเราไปอยู่กลางแจ้ง . ผมว่าเราพึงมีครีมกันแดดที่ดีที่สุดอย่างธรรมะ . ไว้คอยปกป้องเราจากรังสี รัก โลภ โกรธ หลง ฯลฯ . ส่วนจะปกป้องได้ขนาดไหนก็ต้องขึ้นอยู่กับการใช้ของแต่ละคนแล้วละครับ . ใช้ธรรมะน้อย ทุกข์มาก . ใช้ธรรมะมาก ทุกข์น้อย . ข้างกล่องเขาเขียนไว้อย่างนั้น

ไปอ่านเจอที่โน้ต อุดมเขียนเอาไว้

โดนใจ

ของเราคงเปลี่ยนจากธรรมะเป็นการอ่านไบเบิล